Rozdziały: [1], [2], [3], [4], [5], [6].

OstrzeÂżenia: “pierwszy raz”, alkohol, przekleĂąstwa, scena erotyczna (moÂżna uznaĂŚ za PWP), niewiernoœÌ, brak kanonu, zignorowane ostatnie tomy HP, mĂłj „pierwszy raz” w pisaniu Scenki

G³ównymi postaciami s¹ Harry i Snape; tak wiêc osoby, które nie lubi¹ tego pairingu (oraz zwi¹zków homoseksualnych) nie znajd¹ tutaj nic interesuj¹cego.

Ze wzglĂŞdu na scenĂŞ erotycznÂą opowiadanie dla dorosÂłych czytelnikĂłw.

Poprzednie rozdziaÂły:
1
2

***

CaÂłowaÂł Snape’a z takÂą pasjÂą, jakby od tego zaleÂżaÂło jego Âżycie. Nie zwracaÂł uwagi na to, Âże ten stoi zszokowany zachowaniem chÂłopaka, nie wykonujÂąc najmniejszego ruchu. Gdy w koĂącu doszedÂł do siebie, prĂłbowaÂł go odepchn¹Ì, Harry jednak nie poddawaÂł siĂŞ tak Âłatwo. JednÂą rĂŞkĂŞ wsun¹³ we wÂłosy mĂŞÂżczyzny, ktĂłre w sumie nie byÂły aÂż tak tÂłuste, jak wierzyÂł przez te szeœÌ lat. PrzeczesaÂł palcami kosmyki w koĂącu zyskujÂąc jak¹œ pozytywnÂą reakcjĂŞ.

Mistrz Eliksirów zamrucza³ cicho pod wp³ywem dotyku. Lubi³, gdy ktoœ bawi³ siê jego w³osami. Bardzo lubi³. To by³ jego s³aby punkt. W³aœnie dlatego nie pielêgnowa³ ich tak jak powinien. W koùcu kto dotyka³by czegoœ, czego siê brzydzi? A ka¿d¹ s³aboœÌ trzeba eliminowaÌ.

Harry jednak zacz¹³ siê nimi bawiÌ. A Snape by³ stracony. Szczególnie, ¿e ci¹gle by³ pod lekkim wp³ywem. Jedna rêka wyl¹dowa³a na biodrze ch³opaka, zaciskaj¹c siê na nim na tyle mocno, by wyrwaÌ z jego ust cichy jêk. Druga znalaz³a siê na plecach, przyci¹gaj¹c go do siebie jeszcze bli¿ej. Mistrz Eliksirów zacz¹³ te¿ odpowiadaÌ na poca³unek.

PrzecieÂż daÂł Potterowi eliksir niwelujÂący skutki alkoholu. Skoro wszystko, co robiÂł chÂłopak, byÂło z jego wÂłasnej woli, czemu miaÂł z tego nie korzystaĂŚ przynajmniej po czĂŞÂści? W koĂącu zawsze mĂłgÂł przerwaĂŚ.

Pchn¹³ Harry’ego na ÂścianĂŞ, wÂłasnym ciaÂłem go do niej przyciskajÂąc. Wymieniali kolejne pocaÂłunki, w kaÂżdy kolejny wkÂładajÂąc coraz wiĂŞcej pasji. NamiĂŞtnoÂści. ChÂłopak nie mĂłgÂł odrzuciĂŚ od siebie myÂśli, Âże zemsta rzeczywiÂście jest sÂłodka. RĂłwnieÂż w dosÂłownym tego sÂłowa znaczeniu. Nigdy nie przypuszczaÂł, Âże usta tego mĂŞÂżczyzny mogÂą byĂŚ tak… smaczne. ChciaÂł ich skosztowaĂŚ wiĂŞcej i wiĂŞcej.

ZamruczaÂł z przyjemnoÂści.

MĂŞÂżczyzna wiedziaÂł teÂż, co robiĂŚ z dÂłoĂąmi. RĂŞka na biodrze nie zwolniÂła uÂścisku. Prawdopodobnie nastĂŞpnego dnia rano bĂŞdzie tam niezÂły siniak, jednak to nie byÂło teraz waÂżne. Bardziej zaaferowany byÂł kciukiem, ktĂłry poruszaÂł siĂŞ kolistym ruchem tak blisko podbrzusza… Czy to moÂżliwe, Âże z osobÂą, do ktĂłrej nic nie czuje, moÂże byĂŚ mu tak samo dobrze?

Druga dÂłoĂą pieÂściÂła jego odsÂłoniĂŞtÂą szyjĂŞ, od czasu do czasu bawiÂąc siĂŞ samotnymi kosmykami. To byÂło tak przyjemne uczucie… Zawsze lubiÂł, gdy Draco dotykaÂł jej, pieÂściÂł, caÂłowaÂł...

Jednak tu nie byÂło Draco. ByÂł Sev… Snape.

Z jeszcze wiĂŞkszÂą pasjÂą oddaÂł kolejny pocaÂłunek. ChciaÂł zapomnieĂŚ o swoim chÂłopaku. W tej chwili byli tylko oni - Potter i Snape.

Nie wiedzia³, co pocz¹Ì ze swoimi rêkoma. Chcia³ dotykaÌ, dotykaÌ ka¿dej czêœci cia³a swojego chwilowego partnera. PoczuÌ go. Jego nag¹ skórê. WiedzieÌ, czy tylko usta mê¿czyzny s¹ tak s³odkie. Zamierza³ poznaÌ jego smak. Zaraz. Teraz.

Harry Potter najpierw robiÂł, a dopiero potem myÂślaÂł. Tym razem zupeÂłnie nie myÂślaÂł. DziaÂłanie wychodziÂło mu za to o wiele lepiej.

Czerpa³ jak najwiêcej przyjemnoœci z tego poca³unku. Z dotyku cia³a mê¿czyzny pod swoimi d³oùmi. Rêce b³¹dzi³y po plecach, ramionach, klatce piersiowej. Jedna ponownie wpl¹ta³a siê we w³osy Mistrza Eliksirów, zmuszaj¹c go do pochylenia siê. Nastolatek nie musia³ w koùcu staÌ na palcach, co by³o dla niego o wiele wygodniejsze.

Ta chwila mogÂłaby trwaĂŚ… dÂługo. Bardzo dÂługo. Jednak dla WybraĂąca to i tak byÂło za maÂło. ChciaÂł wiĂŞcej. Dotykanie Snape’a przez te wszystkie warstwy ubraĂą wcale nie byÂło satysfakcjonujÂące. WolaÂłby robiĂŚ to bez tych zbĂŞdnych szmat. A co mogÂło mu w tym przeszkodziĂŚ? MĂŞÂżczyzna, w tej chwili tak pochÂłoniĂŞty pocaÂłunkiem? WydajÂący siĂŞ nie widzieĂŚ nic poza nastolatkiem, ktĂłrego z takÂą pasjÂą przyciskaÂł do Âściany? Jakby od niechcenia rozsuwajÂący kolanem jego nogi?

DÂłoĂą, ktĂłra znajdowaÂła siĂŞ na piersi Snape’a, przesunĂŞÂła siĂŞ w gĂłrĂŞ, do pierwszego guzika. Harry rozpocz¹³ z nim ciĂŞÂżkÂą walkĂŞ. Nie mĂłgÂł siĂŞ skupiĂŚ wystarczajÂąco, gdy te usta opuÂściÂły jego wÂłasne wargi i zaczĂŞÂły schodziĂŚ coraz niÂżej, niÂżej, ostatecznie zatrzymujÂąc siĂŞ w jednym punkcie na szyi chÂłopaka i zasysajÂąc lekko skĂłrĂŞ.

JĂŞkn¹³ cicho, odruchowo zbyt mocno pociÂągajÂąc za materiaÂł szaty. Trzy guziki opadÂły na podÂłogĂŞ, czwarty zawisÂł na jednej nitce. To jednak nie obchodziÂło Pottera. WaÂżniejsze byÂło to, Âże ukazaÂł siĂŞ skrawek nagiej skĂłry, ktĂłrej mĂłgÂłby dotkn¹Ì, mĂłgÂłby pocaÂłowaĂŚ, mĂłgÂłby…

Przyjemne uczucie na szyi zniknĂŞÂło, gdy mĂŞÂżczyzna odsun¹³ siĂŞ delikatnie. Jego rĂŞce pozostaÂły na ciele nastolatka, dalej delikatnie je pieszczÂąc. Ich twarze dzieliÂło zaledwie kilka centymetrĂłw, jednak dla Harry’ego ta odlegÂłoœÌ byÂła prawie Âże kosmiczna.

— Potter… — szepn¹³ Mistrz EliksirĂłw lekko zachrypniĂŞtym gÂłosem. Wybraniec nic nie mĂłgÂł poradziĂŚ na ciarki, ktĂłre przeszÂły po jego ciele. Nigdy nie przypuszczaÂł, Âże mĂŞÂżczyzna moÂże byĂŚ tak seksowny. SzczegĂłlnie, gdy dodatkowo patrzyÂł na niego tym wzrokiem, peÂłnym po¿¹dania, ale i lekkiego wahania.

Snape przeklina³ siebie w duchu za to, ¿e pozwoli³ temu wszystkiemu zajœÌ tak daleko. Pogr¹¿y³ siê w doznaniach, bliskoœci drugiego cia³a. Zapomnia³ siê. Zapomnia³ o wszystkim. O tym, ¿e to drugie cia³o nale¿a³o do jego ucznia, syna jego najwiêkszego wroga z czasów szkolnych, s³awnego Wybraùca. Zapomnia³ o tym, ile ten dzieciak wypi³ chwilê temu i w jakim by³ stanie zarówno przed przyjœciem do tych kwater, jak i po wypiciu kilku szklanek ognistej whisky.

Chrz¹kn¹³, staraj¹c siê odegnaÌ po¿¹danie.

Jak najszybciej musiaÂł doprowadziĂŚ siĂŞ do porzÂądku.

— Nie sÂądzĂŞ, by byÂł to dobry pomysÂł. Jutro rano bĂŞdziesz tego ÂżaÂłowaÂł. DziaÂłasz pod wpÂływem emocji i alkoholu. Teraz ogarnij siĂŞ i…

— Czy nie daÂł mi pan od tego eliksiru? Teraz jestem trzeÂźwy. — Nie wspominaÂł o tym, Âże mimo wszystko ciÂągle lekko szumiaÂło mu w gÂłowie. To nie byÂło waÂżne. Nie teraz. Teraz chciaÂł dostaĂŚ coÂś. Najlepiej Snape’a. I to jak najszybciej. — Wszystko, co robiĂŞ, jest z mojej wÂłasnej woli. I nie bĂŞdĂŞ tego ÂżaÂłowaÂł. JuÂż nie ÂżaÂłujĂŞ.

Poruszy³ biodrami, ocieraj¹c siê o udo swojego profesora. Nie wiedzia³, kiedy dok³adnie znalaz³o siê ono pomiêdzy jego nogami, ale nie narzeka³. Wiedzia³ za to, ¿e mê¿czyzna poczu³, i¿ na ich ma³¹ zabawê ch³opak reaguje doœÌ entuzjastycznie - przynajmniej pewna jego czêœÌ.

Sam za to poczuÂł coÂś innego - przyjemnoœÌ zwiÂązanÂą z ocieraniem siĂŞ swoim na wpó³ twardym czÂłonkiem o swojego nauczyciela. ChciaÂł po prostu pokazaĂŚ Snape’owi, Âże nie ma nic przeciw i to wszystko naprawdĂŞ mu siĂŞ podoba. ÂŻe tego chce. A teraz chciaÂł… A moÂże raczej nie chciaÂł przerwaĂŚ. PoruszaÂł biodrami, zatracajÂąc siĂŞ w doznaniu. Jak przez mg³ê zobaczyÂł Mistrza EliksirĂłw wpatrujÂącego siĂŞ w niego jak w obrazek, jego twarz tak blisko wÂłasnej...

WydawaÂło mu siĂŞ, czy dÂłoĂą na biodrze jeszcze bardziej siĂŞ zacisnĂŞÂła?

Jego oddech stawaÂł siĂŞ coraz szybszy. Nie odrywaÂł wzroku od czarnych tĂŞczĂłwek Severusa. Zag³êbiaÂł siĂŞ w nie tak samo, jak zag³êbiaÂł siĂŞ w przyjemnoÂści. I chciaÂł wiĂŞcej. WiĂŞcej wszystkiego. WiĂŞcej tego uczucia. WiĂŞcej przyjemnoÂści. WiĂŞcej… wiĂŞcej…

Merlinie…

ChciaÂł zamkn¹Ì oczy, by pogr¹¿yĂŚ siĂŞ zupeÂłnie, jednak nie mĂłgÂł. MusiaÂł mieĂŚ przed sobÂą twarz Snape’a, widzieĂŚ go. WiedzieĂŚ, Âże ten jest przy nim.

Dr¿¹cymi d³oùmi z³apa³ mê¿czyznê za ramiona.

MusiaÂł go poczuĂŚ…

Przyci¹gn¹³ go do siebie, do kolejnego poca³unku.

MusiaÂł go posmakowaĂŚ…

CaÂłowaÂł go tak, jakby miaÂło nie byĂŚ jutra.

MusiaÂł mieĂŚ pewnoœÌ, Âże ten go tak nie zostawi…

PoruszaÂł biodrami coraz szybciej, wiedzÂąc, Âże speÂłnienie nadejdzie lada chwila.

MusiaÂł…

Jêkn¹³ przeci¹gle, wbijaj¹c palce w ramiona mê¿czyzny. Uderzy³ g³ow¹ o œcianê, odrzucaj¹c j¹ do ty³u. Nie czu³ bólu. Nie czu³ nic oprócz ogarniaj¹cej go przyjemnoœci. To na niej skupi³a siê jego uwaga. W tej chwili ca³y œwiat móg³by znikn¹Ì. ZostaÌ móg³ tylko on - zdolny do wszystkiego, a zarazem niemaj¹cy si³y na nic. Czy takie uczucie mo¿e byÌ dobre? Jak widaÌ mo¿e.

Rozkosz odczuwaÂł wszystkimi zmysÂłami. Zapach. Smak. Obraz. DÂźwiĂŞki. Dotyk. Wszystkie doznania byÂły w jakiÂś sposĂłb znajome.

Nie zauwa¿y³, kiedy opad³ na mê¿czyznê i opar³ siê na nim, utrzymywany w pionie jedynie dziêki tym silnym d³oniom, podtrzymuj¹cym go i delikatnie g³aszcz¹cym po plecach. By³ ci¹gle pogr¹¿ony w tym niebiaùskim uczuciu.

Zacisn¹³ dÂłonie jeszcze bardziej, wtulajÂąc siĂŞ w tĂŞ postaĂŚ. SchowaÂł twarz w zag³êbieniu szyi nauczyciela, czujÂąc, jak przyjemnoœÌ powoli przemija, pozostawiajÂąc po sobie bÂłogie speÂłnienie. WdychaÂł zapach… ten zapach. CzuÂł ten smak, tak sÂłodki jak Âżaden inny. MiaÂł przed sobÂą tĂŞ twarz z oczami przepeÂłnionymi po¿¹daniem, gdy spoglÂądaÂły na dochodzÂącego nastolatka. SÂłyszaÂł ten gÂłos, czuÂł… jego.

— Potter?

Harry nie chciaÂł powrĂłciĂŚ do rzeczywistoÂści. ByÂło mu tak dobrze…

— Potter?

Ten gÂłos dobiegaÂł teraz z bliÂższej odlegÂłoÂści, z okolic ucha Harry'ego. CzuÂł ciepÂły oddech mĂŞÂżczyzny na swojej skĂłrze. PoczuÂł ciarki przechodzÂące wzdÂłuÂż krĂŞgosÂłupa i ponownie zbierajÂące siĂŞ w tym konkretnym miejscu.

ByÂł wykoĂączony orgazmem, ktĂłry przeÂżyÂł dosÂłownie chwilĂŞ temu, a juÂż powoli znowu zacz¹³ siĂŞ podniecaĂŚ. GÂłosem, oddechem, dÂłoniÂą tak delikatnie poruszajÂącÂą siĂŞ po plecach… ZamruczaÂł cicho z przyjemnoÂści.

Jednak nie wszystko byÂło takie… dobre. Mokra plama na spodniach dawaÂła mu siĂŞ coraz bardziej we znaki. PowierciÂł siĂŞ lekko, starajÂąc siĂŞ znaleŸÌ jak najbardziej komfortowÂą pozycjĂŞ. Bezskutecznie.

To trochĂŞ otrzeÂźwiÂło tĂŞ dwĂłjkĂŞ.

— Potter — ponownie odezwaÂł siĂŞ Snape. Odsun¹³ siĂŞ trochĂŞ od nastolatka, jednak jego dÂłonie nie zmieniÂły poÂłoÂżenia. Harry zachwiaÂł siĂŞ lekko, zanim stan¹³ o wÂłasnych siÂłach. — SÂądzĂŞ, Âże powinniÂśmy na tym poprzestaĂŚ. Gdy emocje opadnÂą, bĂŞdziesz tego wszystkiego ÂżaÂłowaĂŚ.

ZÂłoty ChÂłopiec byÂł pewien jednego - bĂŞdzie ÂżaÂłowaĂŚ tylko wtedy, jeÂśli to wszystko teraz siĂŞ skoĂączy. Nie mĂłgÂł na to pozwoliĂŚ.

— Nie chcĂŞ teraz przerwaĂŚ. — W gÂłosie Pottera sÂłychaĂŚ byÂło oczekiwanie na wiĂŞcej, nadziejĂŞ, Âże owe „wiĂŞcej” dostanie i niecierpliwoœÌ co do tego, co siĂŞ zaraz stanie. — Nie zamierzam teÂż tego ÂżaÂłowaĂŚ. To moja decyzja.

Jakby na potwierdzenie swoich s³ów siĂŞgn¹³ do guzikĂłw swojej szaty. RozpinaÂł je powoli, nie spuszczajÂąc wzroku z twarzy mĂŞÂżczyzny. Nie miaÂł wÂątpliwoÂści co do tego, Âże Snape’owi rĂłwnieÂż podobaÂło siĂŞ to, co robili i Âże on teÂż miaÂł ochotĂŞ na wiĂŞcej. Doskonale ÂświadczyÂły o tym jego oczy, z takim po¿¹daniem ÂśledzÂące ruchy dÂłoni nastolatka, i przyspieszony oddech mĂŞÂżczyzny.

Harry odszed³ kilka kroków, kieruj¹c siê w stronê sypialni, a przynajmniej tam, gdzie, jak s¹dzi³, ta siê znajdowa³a. Odwróci³ g³owê w stronê Mistrza Eliksirów w chwili, gdy rozpi¹³ ostatni guzik, a szata zsunê³a siê na pod³ogê. Widzia³, jak mê¿czyzna wwierca w niego swój wzrok. Sta³ z rêkoma zwisaj¹cymi bezw³adnie po obu jego stronach, tak samo jak wtedy, gdy Potter pierwszy raz go poca³owa³. Teraz jednak by³o trochê inaczej.

To spojrzenie, jakby Snape mia³ chêÌ rzuciÌ siê na nastolatka i samemu zaci¹gn¹Ì go do sypialni... Rozchylone usta, nieznacznie zarumieniona twarz... Rozerwana u góry szata, ods³aniaj¹ca kawa³ek skóry, oraz fragment czarnego swetra, który mê¿czyzna mia³ pod spodem.

Seksowny, pomyÂślaÂł Potter, rĂłwnieÂż nie mogÂąc oderwaĂŚ od niego wzroku.

ZwrĂłciÂł jednak uwagĂŞ na mokrÂą plamĂŞ gdzieÂś z boku szaty. Wtedy zdaÂł sobie sprawĂŞ, Âże sam ma podobnÂą. ZaczerwieniÂł siĂŞ lekko, spoglÂądajÂąc na swoje krocze. RzeczywiÂście. ByÂła tam. I nie wyglÂądaÂła za ciekawie.

ZaczerwieniÂł siĂŞ jeszcze bardziej. CaÂła pewnoœÌ siebie, jakÂą miaÂł, uleciaÂła w jednej chwili. Za to Snape powrĂłciÂł do swego zwyczajnego „ja”. Na twarzy mĂŞÂżczyzny pojawiÂł siĂŞ ironiczny uÂśmieszek. Reakcja chÂłopaka byÂła wprost przezabawna. I w jakiÂś sposĂłb sÂłodka.

Nie wiedzÂąc, jak okreÂślenie „sÂłodki” mogÂło przejœÌ przez jego gÂłowĂŞ, Snape wolnym krokiem podszedÂł do Pottera. Z ciÂągle obecnym na twarzy uÂśmieszkiem zÂłoÂżyÂł na ustach nastolatka delikatny pocaÂłunek - zaledwie muÂśniĂŞcie warg, jednak obiecujÂące tak wiele...

NastĂŞpny byÂł rĂłwnie delikatny. Taki, jaki powinien byĂŚ pierwszy pocaÂłunek - peÂłen obietnic, uczucia. Tak, jakby to, co zdarzyÂło siĂŞ zaledwie chwilĂŞ temu, nie miaÂło miejsca.

Jakby wszystko zaczynaÂło siĂŞ tu i teraz.

Harry odwrĂłciÂł siĂŞ w stronĂŞ mĂŞÂżczyzny, ponownie zarzucajÂąc mu rĂŞce na szyjĂŞ. Nie chciaÂł pog³êbiaĂŚ pieszczoty, a jedynie poczuĂŚ swojego kochanka. BliÂżej. CiaÂło przy ciele. To byÂła ich chwila, ktĂłrej za nic nie zamierzaÂł przerwaĂŚ. CzuÂł rĂŞce Severusa podtrzymujÂące go w talii, te sÂłodkie usta... UpajaÂł siĂŞ jego smakiem, zapachem. W tym momencie to byÂł caÂły jego Âświat. Tylko oni. Potter i Snape. NiegdyÂś wrogowie, teraz… kochankowie.

Niewa¿ne by³o, ile tak stali na œrodku salonu. Czas nie mia³ dla nich znaczenia. Mog³y to byÌ zarówno sekundy, minuty, jak i godziny. Poca³unek nie traci³ na swej delikatnoœci, ostatecznie jednak przerwali go, by zaczerpn¹Ì powietrza. Nie spuszczali z siebie wzroku, tak, by nie zerwaÌ równie¿ ³¹cz¹cej ich w pewien sposób intymnoœci.

To byÂł ten moment, w ktĂłrym Harry upewniÂł siĂŞ, Âże naprawdĂŞ chce, by Snape byÂł jego pierwszym.

CDN

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.